ภาษาไทย

มาตรฐานการเรียนรู้/ตัวชี้วัด

มาตรฐานการเรียนรู้

มาตรฐาน ท ๕.๑                     เข้าใจและแสดงความคิดเห็น วิจารณ์วรรณคดีและวรรณกรรมไทย

                                        อย่างเห็นคุณค่า และนำมาประยุกต์ใช้ในชีวิตจริง

ตัวชี้วัด

          ท ๕.๑ ม. ๔-๖/๓          วิเคราะห์และประเมินคุณค่าด้านวรรณศิลป์ของวรรณคดีและวรรณกรรมในฐานะที่เป็นมรดกทางวัฒนธรรมของชาติ

    จุดประสงค์การเรียนรู้สู่ตัวชี้วัด            

          ๑.  เข้าใจโวหารภาพพจน์ (K)

          ๒. อธิบาย ยกตัวอย่างโวหารภาพพจน์ ได้ถูกต้อง (P)

         ๓. เห็นคุณค่าของวรรณคดีไทยโดยใช้โวหารภาพพจน์ได้ถูกต้อง (A)                           

อ่านออกเสียงบทร้อยแก้ว และบทร้อยกรองได้อย่างถูกต้องไพรเราะเหมาะสมกับเรื่องที่อ่านและมีบทบาทในการอ่านตีความ แปลความ ขยายความจากเรื่องที่อ่าน เขียนรายงานการศึกษาค้นคว้าเรื่องที่สนใจ ตามหลักการเขียนเชิงวิชาการ และใช้ข้อมูลสารสนเทศอ้างอิงอย่างถูกต้อง และมีมารยาทในการเขียนพูดในโอกาสต่าง ๆ พูดแสดงทรรศนะ โต้แย้ง โน้มน้าวใจ และเสนอแนวคิดใหม่ด้วยภาษาที่ถูกต้องเหมาะสมและมีมารยาทในการฟัง การดู และการพูด ใช้คำและกลุ่มคำสร้างประโยคตรงตามวัตถุประสงค์ แต่งบทร้อยกรอง สังเคราะห์ข้อคิดจากวรรณคดีและวรรณกรรม นำไปประยุกต์ใช้ในชีวิตจริง ท่องจำบทร้อยกรองประเภทร่ายและบอกคุณค่าของบทอาขยานตามที่กำหนดและบทร้อยกรองที่มีคุณค่าตามความสนใจและนำไปใช้อ้างอิง

การวิเคราะห์คุณค่าด้านสังคม คือ การพิจารณาคุณค่าบทประพันธ์ว่า ผู้แต่งมีจุดประสงค์อย่างไร   ในการจรรโลงสังคม ซึ่งพิจารณาจากทรรศนะ แนวคิด การแสดงให้เห็นถึงชีวิต ความเชื่อ ค่านิยม วัฒนธรรม ขนบธรรมเนียมประเพณี โดยการสอดแทรกไว้ในบทประพันธ์อย่างแนบเนียน การวิเคราะห์คุณค่าด้านสังคมในวรรณคดีเรื่องอิเหนานี้ จะช่วยให้นักเรียนเข้าใจสภาพสังคม วัฒนธรรม วิถีชีวิตที่สะท้อนจากวรรณคดี   ซึ่งเป็นกระบวนการที่ส่งเสริมให้นักเรียนได้พัฒนาทักษะในการคิดวิเคราะห์ที่สามารถนำไปต่อยอดในการศึกษาวรรณคดีเรื่องต่อไปได้

การอ่านเพื่อจับใจความสำคัญ หมายถึง การอ่านเพื่อเก็บสาระสำคัญของเรื่องที่อ่าน เช่น เก็บจุดมุ่งหมายสำคัญของเรื่อง เก็บเนื้อเรื่องที่สำคัญ เก็บความรู้หรือข้อมูลที่น่าสนใจ ตลอดจนแนวความคิด หรือทัศนะของผู้เขียน